Geçtiğimiz günlerde Kdz. Ereğli Belediyesi Özel Kalem Müdürü Faruk Deniz’e kamuoyu önünde çok açık bir soru sordum.
Konuyu biraz açalım.
Deniz’in belli yerlerde sürekli rakı masası kurduğu ve bu paranın kaynağını açık bir şekilde sorguladım.
Kamu görevinde bulunan bir ismin, iş insanlarıyla gerçekleştirdiği öne sürülen bu buluşmaların masraflarını kimin karşıladığını sordum.
Daha da önemlisi, bu harcamaların belediye bütçesinden karşılanıp karşılanmadığını sorguladım.
Yani vatandaşın parasının nereye harcandığını merak ettim.
Peki, Faruk Deniz ne yaptı?
Sorularıma cevap mı verdi?
Kamuoyunu aydınlatacak bir açıklama mı yaptı?
Çıkıp, “Bu harcamaların kaynağı şudur, faturalar da buradadır” mı dedi?
Hayır!
Sorularıma cevap vermek yerine hakkımda suç duyurusunda bulundu.
Hesap yapacak olursak Kdz. Ereğli’de bir meyhanede rakı masasının bedeli eğer 4 kişiyseniz ortalama olarak 15-20 bin TL arasındadır.
Bir de Faruk Deniz, meyhaneye gitmeden hep gittiği kasabından özel etini alırmış, üstelik sadece oradaki eti yermiş. Güveçte sarımsağa da bayılırmış.
Ben nereden bileyim; masadakiler bilir, oradaki martı bilir, masanın altında gezen kedi bilir.
Onların uydurması mı bilmemde, bu kadar sarımsakla et yiyince turp gibi olunur elbet..
Maşallah, maşallah..
Şimdi insan ister istemez soruyor:
Bir gazeteci kamu parasının hesabını sorunca neden cevap vermek yerine suç duyurusunda bulunulur?
Ortada açıklanamayacak hiçbir şey yoksa çıkıp kamuoyunu bilgilendirmek neden bu kadar zor?
Benim sorularımın cevabı birkaç cümleyle verilebilecekken neden konu hukuki sürece taşınıyor?
Yoksa asıl rahatsızlık, soruların sorulmuş olması mı?
Bakın, çok açık konuşacağım.
Ben kimsenin makamından, ünvanından veya çevresinden çekinerek gazetecilik yapmam!
Benim derdim Faruk Deniz’in şahsıyla değil, kamuoyunun cevabını beklediği sorularladır.
Kamu görevi yürüten bir ismin, kamu kaynaklarıyla ilişkili olabilecek harcamalarını sorgulamak da gazetecinin görevidir.
Bir gazeteci olarak kendi gazetemden kamuoyuna açık şekilde soruyorum.
Bu soruları ‘CİMER’e yazarak sorabilirdim.
Kaldı ki bu soruları yalnızca ben merak etmiyorum. Ereğli’de bu konuyu konuşan, cevabını bekleyen çok sayıda insan var.
Ben de gazeteci olarak o soruları kamuoyu önünde dile getirdim.
Şimdi hakkımda suç duyurusunda bulunulmuş.
Olabilir!
Herkes hukuki haklarını kullanabilir. Ancak suç duyurusunda bulunulması, gazetecinin soru sorma hakkını ortadan kaldırmaz.
Benim kalemimi de susturmaz.
Birileri rahatsız oluyor diye gazetecilik yapmaktan vazgeçecek değilim.
Benim arkamda herhangi bir makamın gücü yok. Benim arkamda, kamu parasının hesabının verilmesini isteyen vatandaşın hakkı var.
Kendisinden yalnızca kamuoyunun merak ettiği sorulara cevap vermesini bekledim.
Şimdi bir kez daha soruyorum:
Bu harcamalar şahsi mi, yoksa kamu kaynaklarıyla mı karşılanıyor?
Belediyenin muhasebe kayıtlarında bu işletmelere ait faturalar var mı?
Suç duyurusunda bulunmanız, bu soruları ortadan kaldırmıyor!
Buradan Kdz. Ereğli Belediye Başkanı Halil Posbıyık’a da sesleniyorum:
Vatandaştan tasarruf istenirken, belediye yöneticilerinin harcamalarının da aynı şeffaflıkla açıklanması gerekmiyor mu?
Belediye işçisi zam beklerken, vatandaşa kemer sıkması söylenirken, kamu kaynaklarının nasıl kullanıldığını sorgulamak bizim değilse kimin görevi?
Son olarak sevgili Faruk Deniz’e söyleyeceklerim var.
Siz suç duyurusunda bulunabilirsiniz. Ben de gazeteci olarak sorularımı sormaya devam edeceğim.
Siz hukuki yollara başvurabilirsiniz. Ben de kamuoyunun bilmesi gereken konuları yazacağım.
Çünkü benim işim kimseyi rahat ettirmek değil.
Ben gazeteciyim.
Soracağım, yazacağım ve takip edeceğim!
Kamu parasının hesabı verilene kadar da bu konunun peşini bırakmayacağım!
Bir de konuyu kişiselleştirmeye çalışan ve bir savunma mekanizması olarak saldırıyı seçen kişilere seslenmek istiyorum:
Ben soruyorum, yorumluyorum, eleştiriyorum. Bir gazeteci olarak görevimi yapıyorum.
Ancak bu gelişmelerin akabinde bazı ilginç hesaplar yapıldığını duyuyorum.
3.kişilerin aranarak; üstümde baskı yapılmaya çalışıldığını hissediyorum.
Daha öncede belirttiğim gibi, bu kişisel değil, kamuyu ilgilendiren bir durum. Konuyu bireysel bir durummuş gibi algı yaratıp, ‘özür’ kozunu öne sürenler, üzgünüm ama daha çok bekleyecekler.
Haddinizi aşmayın, sınırınızı bilin..
Yoksa beni gazeteci olarak değil, sınırlarını aştığınız öfkeli biri olarak göreceksiniz.
Ben Ereğli halkını sizin kişisel zevklerinize kurban etmem, etmeyeceğim. Ardımda bekleyenim yok!..
Bir kalemim, bir de ben varım.
Bunu araştırmalarım sonucu göreceksiniz!..