KARA

Göz göre göre bir yok oluş.
Bitmeyen, tükenmeyen bir diranet
Git gide çoğalan acılar.
Kabuğuna çekilen birer inci tanesi şimdi.
Acılarım ruhumu esir aldı.
Kayboluyorum.

Çok değil bir gülümsemem vardı,
Elde avuçta
Şen şakrak, hunharca
Onuda aldılar benden
Acımadan.

Soruyorum neden ?
Hayattan kopardınız beni ?
Suçum neydi ?
Sevmekten başka çiçekleri.

Sonu gelmiyor , gelmiyor
Heyhat !
Aynı kalacak her şey,
Hiç değişmeyecek.

Boğazıma dizilmiş,
Bir avuç dolusu umutlarımı,
Sandık içine kaldırıyorum,
Yarım kalan yaşamımdan.

Bu gökyüzü mavi değil artık,
Ağaçlar yeşil değil,
Set çekiyorum gözlerime,
Karanlık her şey şimdi.

Tükendim !